Reflexión sobre a lingua · 2.º de Primaria
O nome: común e propio
Objetivo
Ao rematar saberás distinguir os nomes comúns dos nomes propios e escribilos ben.
En pocas palabras (lectura fácil)
Para madres, padres y tutores (1 minuto)
Explicación
Os nomes son as palabras que usamos para nomear persoas, animais, cousas e lugares: nena, gato, mesa, vila.
O nome común serve para calquera persoa, animal, cousa ou lugar: can, río, cidade. Escríbese con minúscula.
O nome propio é o nome dunha persoa, dun animal ou dun lugar concreto: Sabela, Chispa, Lugo, Miño. Escríbese sempre con maiúscula ao comezo.
Ollo! Os días da semana e os meses son nomes comúns: luns, xaneiro. Van con minúscula.
Idea clave: O común vale para calquera; o propio identifica unha persoa, un animal ou un lugar concreto e leva maiúscula.
Ejemplo resuelto: Busco os nomes en «Martiño vive en Ourense cun gato»
- Paso 1 Busco as palabras que nomean: Martiño, Ourense, gato.
- Paso 2 Martiño é o nome dun neno concreto: nome propio.
- Paso 3 Ourense é o nome dunha cidade concreta: nome propio.
- Paso 4 Gato vale para calquera gato: nome común.
Resultado: Martiño e Ourense son nomes propios (con maiúscula); gato é un nome común (con minúscula).
Resumen
- Os nomes nomean persoas, animais, cousas e lugares.
- O nome común vale para calquera e vai con minúscula.
- O nome propio identifica unha persoa, un animal ou un lugar concreto e vai con maiúscula.
- Os días e os meses van con minúscula.
Más ayudas para esta unidad
Para saber más
Recursos seleccionados de fuentes fiables para explorar este tema. Ver todos
- Diccionarios
- Para docentes y familias
Portal educativo de la Xunta
Estado curricular: Currículo general LOMLOE · Competencias: CE9. Reflexión sobre a lingua · CE5. Produción escrita · CE3. Comprensión lectora · Referencia: RD 157/2022 · Revisado el 27/10/2026