Saltar al contenido
Mi panel Acceder

Reflexión sobre a lingua · 2.º de ESO

Sintaxe: suxeito, predicado e complementos verbais

Sin empezar
0/10 ejercicios

Objetivo

Ao rematar saberás identificar o suxeito e o predicado dunha oración simple e recoñecer o atributo, o complemento directo, o indirecto e os circunstanciais.

En pocas palabras (lectura fácil)

Para madres, padres y tutores (1 minuto)

Explicación

A oración simple ten un único núcleo verbal, que pode ser un verbo ou unha perífrase verbal. A maioría das oracións ten suxeito e predicado; as oracións impersoais (*Chove*, *Hai xente*) non teñen suxeito. O suxeito concorda en número e persoa co verbo: *As miñas curmás chegaron onte*. Cando non aparece expreso, pero se pode identificar, é un suxeito elíptico: *Comemos castañas* (nós).

Hai dous tipos de predicado. O predicado nominal leva un verbo copulativo (ser, estar, parecer) e un atributo, que se pode substituír por o invariable: *A sopa está fría → Estao*. O predicado verbal ten un verbo con significado pleno: *Brais pinta un mural*.

O complemento directo (CD) recibe directamente a acción e substitúese por o, a, os, as (ou as súas variantes lo, no...): *Merquei o pan → Merqueino*; *Collemos as mazás → Collémolas*. En galego, o CD de persoa non leva normalmente a preposición «a»: *Vin o teu irmán*.

O complemento indirecto (CI) indica a quen se destina a acción; leva a preposición a e substitúese por lle, lles: *Escribín unha carta a Brais → Escribinlle unha carta*. Lembra a diferenza entre te (CD: *Vinte*) e che (CI: *Díxenche a verdade*).

Os complementos circunstanciais (CC) achegan información sobre tempo, lugar, modo, causa, compañía, instrumento... Pódense mover ou eliminar sen que a oración perda o sentido básico: *Onte*, *na praia*, *con coidado*.

Idea clave: Busca o verbo, atopa o suxeito pola concordancia e identifica os complementos substituíndoos: atributo → o; CD → o/a/os/as; CI → lle/lles.

Ejemplo resuelto: Analizamos: «Onte a miña nai regaloulle un libro ao meu irmán»

  1. Paso 1 Verbo: regalou (con lle unido: regaloulle).
  2. Paso 2 Suxeito: quen regalou? → a miña nai (concorda en 3.ª persoa do singular).
  3. Paso 3 Predicado verbal: regaloulle un libro ao meu irmán onte.
  4. Paso 4 CD: que regalou? → un libro (→ regalouno).
  5. Paso 5 CI: a quen? → ao meu irmán (→ lle, que xa aparece duplicado no verbo).
  6. Paso 6 CC de tempo: onte.

Resultado: Suxeito: a miña nai. Predicado verbal con CD (un libro), CI (ao meu irmán) e CC de tempo (onte).

Resumen

  • O suxeito concorda co verbo; pode ser expreso ou elíptico. As oracións impersoais non teñen suxeito.
  • Predicado nominal: ser, estar, parecer + atributo (→ o).
  • CD → o, a, os, as (lo, no...); en galego normalmente non leva «a» ante persoa.
  • CI → lle, lles; te é CD e che é CI.
  • Os CC indican tempo, lugar, modo, causa...

Más ayudas para esta unidad

Para saber más

Recursos seleccionados de fuentes fiables para explorar este tema. Ver todos

  • Diccionarios

    Dicionario da Real Academia Galega

    Real Academia Galega · Consulta gratuíta (ligazón)

  • Diccionarios

    Portal das Palabras

    Real Academia Galega · Enlace a recurso gratuito (condiciones de uso del sitio)

  • Para docentes y familias

    Portal educativo de la Xunta

    Xunta de Galicia · Enlace a recurso gratuito (condiciones de uso del sitio)

Esquema y resumen (A4) Proyectar en clase

Estado curricular: Currículo general LOMLOE · Competencias: CE9. Reflexión sobre a lingua · CE7. Uso normativo da lingua · Referencia: RD 217/2022 · Revisado el 28/10/2026